ECLI:NL:GHAMS:2017:1306

1.1. Appellant (hierna: klager) heeft op 21 november 2016 een beroepschrift - met bijlagen - bij het hof ingediend tegen de beslissing van de kamer voor het notariaat in het ressort Arnhem-Leeuwarden (hierna: de kamer) van 21 oktober 2016 (ECLI:NL:TNORARL:2016:64). De kamer heeft in de bestreden beslissing alle onderdelen van de klacht van klager tegen geïntimeerde (hierna: de notaris) ongegrond verklaard. 1.2. De notaris heeft op 21 december 2016 een verweerschrift bij het hof ingediend. 1.3. De zaak is behandeld ter openbare terechtzitting van het hof van 2 februari 2017. De notaris, vergezeld van zijn gemachtigde en [naam] (notarisklerk op het kantoor van de notaris, hierna: de notarisklerk), zijn verschenen. De notaris en zijn gemachtigde hebben het woord gevoerd. Klager is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. 2Stukken van het geding Het hof heeft kennis genomen van de inhoud van de door de kamer aan het hof toegezonden stukken van de eerste instantie en de hiervoor vermelde stukken. 3.1. Het hof verwijst voor de feiten naar hetgeen de kamer in de bestreden beslissing heeft vastgesteld. Partijen hebben tegen de vaststelling van de feiten door de kamer geen bezwaar gemaakt, zodat ook het hof van die feiten uitgaat. 3.2. Kort gezegd gaat het in deze zaak om het volgende. 3.2.1. De vader van klager, [naam] (hierna: de vader), was in gemeenschap van goederen gehuwd met [naam] (hierna: de moeder). Uit dit huwelijk zijn drie zoons geboren, onder wie klager (hierna ook gezamenlijk te noemen: de kinderen). 3.2.2. De moeder is overleden op 19 augustus 2014. In haar op 24 juni 1976 opgemaakte testament heeft de moeder laatstelijk beschikt over haar nalatenschap en daarbij de vader en de kinderen tot haar erfgenamen benoemd. De moeder heeft voorts de vader tot executeur benoemd en aan hem alle zaken gelegateerd, tegen inbreng van de waarde. Ter voldoening van de verzorgingsplicht heeft de moeder tevens het vruchtgebruik over de nalatenschap aan de vader gelegateerd. 3.2.3. Klager heeft de nalatenschap van de moeder beneficiair aanvaard. Vader en de andere twee kinderen hebben de nalatenschap van de moeder zuiver aanvaard. De vader heeft in zijn hoedanigheid van executeur de notaris verzocht de afwikkeling van de nalatenschap van de moeder te begeleiden. 3.2.4. De notarisklerk heeft meerdere conceptakten ‘verdeling en levering nalatenschap vestiging vruchtgebruik’ opgesteld en aan klager verstuurd. Klager heeft op die concepten in totaal meer dan honderd aan- en opmerkingen gemaakt. 3.2.5. Bij brief van 27 januari 2016 heeft de notarisklerk aan klager onder meer bericht: “Ik ga niet in op uw opmerkingen omtrent het taalgebruik in de akte. (..) Zoals eerder aangeboden bent u uiteraard van harte welkom de inhoud van de akte hier ten kantore met mij te bespreken. (..) U geeft geen inhoudelijke reactie op de verdeling van de nalatenschap van uw moeder. U houdt met uw wijze van handelen de afwikkeling van de nalatenschap op. De overige erfgenamen hebben zich reeds lang akkoord verklaard met de in de conceptakte vastgelegde wijze van verdeling. (..) In het belang van alle erfgenamen doe ik daarom een dringend beroep op u om ofwel de volmacht voor de ondertekening van de akte te ondertekenen en aan mij te retourneren, ofwel een afspraak te maken om de akte te mijnen kantore te bespreken en te ondertekenen.” 3.2.6. Bij brief van 29 maart 2016 heeft mr. [X] (hierna: mr. [X]) namens de vader aan klager een (concept) dagvaarding kort geding toegezonden (met daarin het verzoek tot medewerking aan de verdeling van de nalatenschap van de moeder). Hierin wordt onder meer gesteld: “Van mevrouw [notarisklerk] van het notariskantoor (..) is vernomen dat [klager] 70 aanmerkingen had op de inhoud van de concept akte van verdeling.” 4Standpunt van klager Klager stelt dat de notarisklerk onzorgvuldig heeft gehandeld bij de afwikkeling van de nalatenschap van de moeder en dat de notaris daarvoor verantwoordelijk moet worden gehouden. De klacht bestaat – meer specifiek – uit de volgende onderdelen. i. De notaris heeft zijn geheimhoudingsplicht als bepaald in artikel 22 van de Wet op het notarisambt geschonden, omdat hij de bezwaren van klager tegen de boedelverdeling kenbaar heeft gemaakt aan mr. [X]. Klager wijst in dit verband op de hiervoor onder 3.2.6. aangehaalde passage uit de dagvaarding in kort geding. ii. De notaris is tekortgeschoten in de invulling van zijn informatieplicht. Volgens klager heeft de notaris in strijd gehandeld met artikel 2 van de Verordening beroeps- en gedragsregels 2011. De notaris had klager op grond van dat artikel moeten mededelen dat hij de vader en de andere twee kinderen zou inlichten over de bezwaren die klager had tegen de opgestelde conceptakten. iii. De opgemaakte conceptakten zijn niet leesbaar, onbegrijpelijk en bevatten slordigheidsfouten (taal- en schrijffouten). iv. De notaris heeft ten onrechte in zijn verweerschrift eerste aanleg vermeld dat hij door de vader is benoemd als boedelnotaris. De notaris moet slechts worden aangemerkt als ‘betrokken notaris’. 5Standpunt van de notaris De notaris heeft verweer gevoerd. Het standpunt van de notaris wordt, voor zover relevant, hieronder besproken. Klachtonderdelen i. en ii. 6.1. De notaris heeft aangevoerd dat de andere erfgenamen destijds weliswaar is medegedeeld dat klager bezwaar had tegen de voorgestelde boedelverdeling, maar de notaris bestrijdt dat met mr. [X] gesproken is over de inhoud en strekking van de bezwaren van klager. Verder heeft de notaris aangevoerd dat klager niet duidelijk heeft gemaakt waarom hij klager actief had moeten informeren over zijn beroepsgeheim. Gezien de aard van de opdracht wist klager, althans kon hij begrijpen dat gegevens gedeeld zouden worden met de andere erfgenamen, aldus de notaris. 6.2. De kamer heeft ten aanzien van de klachtonderdelen i. en ii. het volgende overwogen. Niet bestreden is dat mr. [X] contact met de notaris heeft gezocht; de notaris heeft zelf geen contact opgenomen. Klager was met de vader en de andere twee kinderen deelgenoot in de nalatenschap van de moeder. Deze omstandigheid brengt noodzakelijkerwijs met zich dat de notaris bij de uitoefening van zijn taak de deelgerechtigden over en weer moet informeren. De notaris moet inlichtingen afkomstig van een van de deelgerechtigden, die voor de deelgerechtigden van belang zijn, aan alle deelgerechtigden mededelen. De geheimhoudingsplicht van de notaris staat aan deze informatievoorziening niet in de weg, voor zover de door de notaris verstrekte informatie noodzakelijk is voor de uitoefening van zijn taak. Gesteld noch gebleken is dat de notaris aan de andere erfgenamen andere inlichtingen heeft gegeven dan die welke nodig waren in verband met de op de notaris rustende taak de verdeling van de nalatenschap tot stand te brengen. 6.3. De omvang en de strekking van het beroepsgeheim, aldus nog steeds de kamer, verschilt per zaak en moet niet als een bij voorbaat vaststaand gegeven door de notaris met zijn cliënt(en) besproken worden. Of en wanneer het beroepsgeheim expliciet door de notaris aan de orde gesteld moet worden, hangt af van de aard van de werkzaamheden van de notaris en de omstandigheden waaronder deze verricht worden. Niet is komen vast te staan dat de zaak van dien aard was of de omstandigheden zodanig waren dat de notaris gehouden was tot expliciete bespreking van het beroepsgeheim met klager en/of de andere erfgenamen. Ook is niet komen vast te staan dat het niet bespreken van het beroepsgeheim van negatieve invloed is geweest op de taakvervulling van de notaris, aldus de kamer. 6.4. Het hof verenigt zich met het oordeel van de kamer zoals hierboven onder 6.2. en 6.3. weergegeven en de gronden waarop dat berust. In hoger beroep zijn verder geen argumenten naar voren gekomen die tot een ander oordeel kunnen leiden. Dit betekent dat deze klachtonderdelen ongegrond zijn. Klachtonderdeel iii. 6.5. Het hof is met de kamer van oordeel dat de opgestelde conceptakten wat betreft stijl en taalgebruik niet afwijken van de teksten die in de notariële praktijk gebruikelijk zijn. Wel is het hof gebleken dat de notaris in de conceptakten verschillende slordigheidsfouten heeft gemaakt. Het hof acht dit ‘handelen’ echter niet zodanig verwijtbaar dat het tot gegrondheid van dit klachtonderdeel dient te leiden. Dit klachtonderdeel is dan ook ongegrond. Klachtonderdeel iv. 6.6. Met de kamer is het hof van oordeel dat sprake is van een eenmalige en kennelijke verschrijving die geen tuchtrechtelijk verwijt rechtvaardigt. Het klachtonderdeel is ongegrond. 6.7. Hetgeen partijen verder nog naar voren hebben gebracht, kan buiten beschouwing blijven omdat het niet van belang is voor de beslissing in deze zaak. 6.8. Het hiervoor overwogene leidt tot de volgende beslissing. ___________________________________________________________________ _ _ GERECHTSHOF AMSTERDAM afdeling civiel recht en belastingrecht zaaknummer : 200.203.799/01 NOT nummer eerste aanleg : C/05/304602 KL RK 16-65 inzake [naam], wonend te [plaats], appellant, tegen mr. [naam], notaris te [plaats], geïntimeerde, gemachtigde: mr. B.E.J.M. Tomlow, advocaat te Utrecht. Het hof bevestigt de bestreden beslissing. Deze beslissing is gegeven door mrs. A.D.R.M. Boumans, J.M. de Jongh en T.K. Lekkerkerker en in het openbaar uitgesproken op 18 april 2017 door de rolraadsheer.