ECLI:NL:GHARL:2024:5596

Afdeling strafrecht Parketnummer: 21-005673-23 Uitspraak d.d.: 27 augustus 2024 TEGENSPRAAK Verkort arrest van de economische kamer van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de economische politierechter in de rechtbank Noord-Nederland van 1 december 2023 met parketnummer 18-135386-23 in de strafzaak tegen [verdachte] , gevestigd te [vestigingsplaats] , [adres] . Het hoger beroep De verdachte heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 13 augustus 2024 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot bevestiging van het vonnis. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd. Het hof heeft verder kennisgenomen van hetgeen namens verdachte door haar raadsman, mr. G.J.P.M. Grijmans, naar voren is gebracht. Het vonnis waarvan beroep De economische politierechter heeft verdachte ter zake van het tenlastegelegde veroordeeld tot een geheel voorwaardelijke geldboete van € 350,- met een proeftijd van 2 jaren. Het hof zal het vonnis waarvan beroep om proceseconomische redenen vernietigen en daarom opnieuw rechtdoen. De tenlastelegging Aan verdachte is tenlastegelegd dat: hij op of omstreeks 9 mei 2023, te of nabij [plaats] , in de gemeente [gemeente] , op de voor het openbaar verkeer openstaande weg, de Rijksweg, als een in Nederland of in een andere lidstaat gevestigde vervoerder, beroepsvervoer heeft verricht, althans heeft doen verrichten, met een vrachtauto (motorrijtuig of samenstel van voertuigen), te weten een motorrijtuig, merk Man Tgs, voorzien van het kenteken [kenteken] , met gekoppelde aanhanger, merk Gbs, voorzien van kenteken [kenteken] , zonder een gewaarmerkt afschrift van een (geldige) daartoe verleende communautaire vergunning te kunnen tonen. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging. Verweer van de verdediging Van de zijde van verdachte is vrijspraak van het tenlastegelegde bepleit. Aangevoerd is dat de chauffeur van de vrachtauto de aan verdachte verleende communautaire vergunning wel heeft getoond, door middel van het op zijn telefoon laten zien van een toegezonden foto van de verleende communautaire vergunning. Het hof staat gesteld voor de vraag of het op de telefoon tonen van een toegezonden afbeelding van een verleende communautaire vergunning kan worden aangemerkt als het tonen van een gewaarmerkt afschrift van een verleende communautaire vergunning in de zin van het bepaalde in de Wet wegvervoer goederen. Het hof beantwoordt deze vraag ontkennend. Met het tonen van een gewaarmerkt afschrift van een verleende communautaire vergunning zoals beschreven in artikel 2.5 van de Wet wegvervoer goederen wordt bedoeld het fysiek kunnen tonen van een dergelijk afschrift. Het verweer wordt verworpen. Bewezenverklaring Door wettige bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: hij op 9 mei 2023, nabij [plaats] , in de gemeente [gemeente] , op de voor het openbaar verkeer openstaande weg, de Rijksweg, als een in Nederland gevestigde vervoerder, beroepsvervoer heeft verricht met een vrachtauto (samenstel van voertuigen), te weten een motorrijtuig, merk Man Tgs, voorzien van het kenteken [kenteken] , met gekoppelde aanhanger, merk Gbs, voorzien van kenteken [kenteken] , zonder een gewaarmerkt afschrift van een (geldige) daartoe verleende communautaire vergunning te kunnen tonen. Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Het bewezenverklaarde levert op: overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 2.5, eerste lid, van de Wet wegvervoer goederen, begaan door een rechtspersoon. Strafbaarheid van de verdachte Verdachte is strafbaar aangezien geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die verdachte niet strafbaar zou doen zijn. Oplegging van straf en/of maatregel De hierna te melden strafoplegging is in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op het maatschappelijk functioneren van verdachte en haar draagkracht, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. Op 9 mei 2023 werd een van de chauffeurs in dienst van verdachte gevraagd een gewaarmerkt afschrift van de vervoersvergunning te tonen. De bestuurder van de vrachtauto verklaarde dat een dergelijk afschrift niet in de vrachtauto aanwezig was. Daarmee heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan overtreding van artikel 2.5 van de Wet wegvervoer goederen. Dat verdachte beschikte over een geldige vergunning en een gewaarmerkt afschrift, staat niet ter discussie. Er lag op het moment van de controle alleen geen gewaarmerkt afschrift van de vergunning in de vrachtauto. Het hof ziet, evenals de economische politierechter, in deze omstandigheid aanleiding om een geheel voorwaardelijke geldboete van € 350,- op te leggen, met een proeftijd van 2 jaren. Daarbij heeft het hof betrokken dat verdachte, blijkens de inhoud van het verdachte betreffende uittreksel uit de justitiële documentatie van 15 juli 2024, niet eerder ter zake van strafbare feiten onherroepelijk tot een straf of maatregel is veroordeeld. Het hof ziet in de aard van het feit en de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd geen aanleiding om verdachte schuldig te verklaren zonder oplegging van straf of maatregel, zoals door de verdediging bepleit. Toepasselijke wettelijke voorschriften Het hof heeft gelet op de artikelen 14a, 14b, 14c, 23, 24 en 51 van het Wetboek van Strafrecht, de artikelen 1, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten en artikel 2.5 van de Wet wegvervoer goederen. Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde. Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht: Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Vernietigt de eerder uitgevaardigde strafbeschikking d.d. 28 juni 2023 onder CJIB-nummer 0000001813538623. Ten aanzien van het bewezenverklaarde: Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 350,00 (driehonderdvijftig euro). Bepaalt dat de geldboete niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Aldus gewezen door mr. E. de Witt, voorzitter, mr. J. Hielkema en mr. P.W.J. Sekeris, raadsheren, in tegenwoordigheid van mr. I.N. Koers, griffier, en op 27 augustus 2024 ter openbare terechtzitting uitgesproken.