ECLI:NL:RBASS:2012:BX3003

RECHTBANK Assen Sector kanton Locatie Assen zaak-/rolnummer: 340688 \ CV EXPL 12-1415 vonnis van de kantonrechter van 12 juni 2012 in de zaak van de naamloze vennootschap Achmea Schadeverzekeringen N.V. h.o.d.n. Interpolis, hierna te noemen: Interpolis, gevestigd te Apeldoorn, eisende partij, gemachtigde: mr. E.H. Verweij, tegen De naamloze vennootschap Univé Schade N.V., hierna te noemen: Univé, gevestigd te Assen, 4, gedaagde partij, gemachtigde: mr. H. Dontje Het verloop van de procedure blijkt uit: de dagvaarding van 16 februari 2012 met producties; de conclusie van antwoord van10 april 2012; de nadere toelichtingen van partijen. De vaststaande feiten De kantonrechter gaat uit van de volgende feiten, die vaststaan omdat ze niet of niet voldoende zijn betwist en/of blijken uit de in zoverre onweersproken gelaten inhoud van de overgelegde producties. 1. [X] is de vader van [Y]. 2. Op 27 augustus 2010 heeft [X] met een personenauto met aanhangwagen de schuurdeur van [Y] beschadigd. 3. [Y] heeft een opstalverzekering bij Interpolis. Interpolis heeft wegens de geleden schade een bedrag groot € 764,50 aan [Y] uitgekeerd, zijnde de schade verminderd met het eigen risico ad € 1.130,00. 4. Univé is de WAM-verzekeraar van [X]. 5. Interpolis heeft Univé aansprakelijk gesteld voor de volledige schade ad € 1.894,50. 6. Univé heeft aansprakelijkheid erkend en het eigen risico van € 1.130,00 aan [Y] vergoed. 7. Univé weigert op grond van artikel 7:962, lid 3, BW de uitkering van € 764,50 aan Interpolis te vergoeden. De vordering en het verweer 8. Interpolis vordert betaling van € 764,50, vermeerderd met wettelijke rente en kosten. Interpolis stelt dat zij op grond van artikel 7:962 BW voor de betaling van het bedrag groot € 764,50 is gesubrogeerd in de rechten van [Y]. Univé is als WAM-verzekeraar van [X], gelet op de artikelen 185 WVW, 6:162 BW en 6 WAM, gehouden dat bedrag aan haar te vergoeden. Het rechtstreeks vorderingsrecht op de WAM-verzekeraar wordt in artikel 7:962, lid 3, BW niet uitgesloten en niet gebleken is dat de wetgever die bedoeling heeft gehad. Sprake is van een procedure tussen verzekeraars. Interpolis oefent voorts niet meer rechten uit dan haar verzekeringnemer had, nu deze, als hij geen opstalverzekering zou hebben gehad, de volledige schade bij Univé als WAM-verzekeraar had kunnen claimen. 9. Door Univé is verweer gevoerd. Zij stelt onder meer dat Interpolis ingevolge het bepaalde in artikel 7:962, lid 3, BW geen vorderingsrecht heeft, omdat sprake is van een familierelatie als bedoeld in die bepaling. Dat de onderhavige procedure tussen verzekeraars wordt gevoerd, maakt dat niet anders. Een aansprakelijke verzekeraar kan zich voorts tegenover de gesubrogeerde verzekeraar op dezelfde verweermiddelen beroepen als de verzekerde zelf. Indien [X] rechtstreeks door Interpolis zou zijn aangesproken, dan zou [X] zich met succes er op hebben kunnen beroepen dat artikel 7:962, lid 3, BW subrogatie verhindert. Dat verweer komt ook aan Univé toe. 10. Interpolis baseert haar vordering op de stelling dat zij als gevolg van subrogatie ex artikel 7:962 BW een eigen vordering heeft op Univé als WAM-verzekeraar voor het bedrag dat zij aan [Y] aan schadevergoeding heeft uitgekeerd. De kantonrechter is van oordeel dat dit niet het geval is en overweegt daartoe als volgt. 11. Om krachtens artikel 6 WAM een eigen recht op schadevergoeding op de WAM-verzekeraar te hebben, dient men als benadeelde in de zin van die wet te worden aangemerkt. In artikel 1 van de WAM is bepaald dat voor de toepassing van de WAM onder benadeelden worden verstaan:"zij die schade hebben geleden welke grond oplevert voor toepassing van deze wet, alsmede hun rechtverkrijgenden". Onder rechtverkrijgenden wordt -zo volgt uit de rechtspraak- mede verstaan rechtverkrijgenden via cessie of subrogatie. 12. Om aanspraak op vergoeding door Univé van het uitgekeerde bedrag ad € 764,50 te kunnen maken moet Interpolis dus benadeelde in de zin van de WAM zijn. Uit artikel 7:962, lid 1, BW volgt -kort gezegd- dat een verzekeraar die de schade aan haar verzekerde vergoedt, wordt gesubrogeerd in de rechten die de verzekerde jegens derden heeft. Daarvan uitgaande is Interpolis voor zover het betreft de door haar verrichte schade-uitkering gesubrogeerd in de rechten van [Y]. Echter, in het derde lid van artikel 7:962 BW is een uitzondering gemaakt op het eerste lid. Ingevolge het derde lid verkrijgt een verzekeraar geen vordering op -onder meer- een bloedverwant in de rechte lijn van de verzekerde. Indien daarvan sprake is, vindt geen subrogatie plaats. 13. Door Interpolis is aangevoerd dat in het onderhavige geval geen sprake is van een vordering op een bloedverwant, maar op een verzekeraar. [Y] heeft een eigen zelfstandig vorderingsrecht op Univé als WAM-verzekeraar, zodat de uitzondering van het derde lid niet van toepassing is en wel sprake is van subrogatie, zo stelt Interpolis. De kantonrechter volgt Interpolis daarin niet en overweegt daartoe als volgt. 14. Er is sprake van een eigen vorderingsrecht op basis van de WAM als men benadeelde is. Benadeelden zijn zij die schade hebben geleden die grond oplevert voor toepassing van de WAM, alsmede hun rechtverkrijgenden. Het is [Y] die schade heeft geleden die grond oplevert voor toepassing van de WAM (artikel 3 WAM) en hij heeft op grond daarvan een eigen recht op schadevergoeding op de WAM-verzekeraar. Interpolis is eerst benadeelde in de zin van de WAM als zij rechtverkrijgende is. Dat is pas het geval als zij door subrogatie in de rechten van [Y] is getreden. Eerst dan beschikt zij over een eigen zelfstandig vorderingsrecht jegens Univé. De kantonrechter is van oordeel dat Interpolis ingevolge lid 3 van artikel 7:962 BW door de familierelatie tussen [X] en [Y], echter niet kan treden in de rechten van [Y]. Gelet daarop, is zij geen rechthebbende geworden en daarmee geen benadeelde in de zin van de WAM met een eigen vorderingsrecht jegens Univé. 15. De kantonrechter overweegt daartoe voorts het volgende. De strekking van de uitzondering van het derde lid van artikel 7:962 BW is, zo volgt uit de parlementaire behandeling en is tussen partijen ook niet in geschil, dat verzekeraars niet als gevolg van subrogatie mogen ingrijpen in duurzame familieverhoudingen. Het uitoefenen van verhaal zou die relatie kunnen verstoren en de verzekeringnemer ook economisch kunnen treffen. Een dergelijk gevolg verdraagt zich, zo is in de Memorie van Toelichting van 1986, pagina 34 aangegeven, niet met het doel waartoe de verzekeringsnemer de verzekering sloot. Uit de parlementaire geschiedenis bij artikel 7:962, lid 3, BW blijkt tevens dat de wetgever voor ogen heeft gestaan verhaal op de in artikel 7:962, lid 3, BW genoemde personen niet te doen herleven indien hun aansprakelijkheid door verzekering is gedekt. Zo is in de Memorie van Antwoord I, Kamerstukken I 2004/05 19 592 B, pg. 27, het volgende vermeld: "De leden van de VVD-fractie vragen of verhaal … ook uitgesloten is indien diens aansprakelijkheid verzekerd is en vragen in dit verband wat de rol van een aansprakelijkheidsverzekering is. Hierboven heb ik erop gewezen dat in lid 3 verhaal is uitgesloten ten aanzien van personen waarbij het uitoefenen daarvan hun relatie met de verzekerde kan verstoren, of ook de verzekerde economisch kan treffen. Indien een (…) in lid 3 genoemde persoon zijn aansprakelijkheid door verzekering heeft gedekt, zal verhaal door de verzekeraar de verzekerde niet economisch treffen, doch kan dit nog wel degelijk een negatieve invloed hebben op hun relatie. Men denke alleen al aan een mogelijk langdurig schaderegelingproces of een rechterlijke procedure tussen beide verzekeraars waarbij de een als aansprakelijke partij en de ander als mogelijke getuige is betrokken, en waarbij zij telkens geconfronteerd worden met de schadeveroorzakende gebeurtenis." In de wettekst is voorts uitdrukkelijk gekozen voor de zinsnede: de verzekeraar krijgt geen vordering. Daarmee is beoogd tot uitdrukking te brengen dat zowel subrogatie als cessie is uitgesloten. De kantonrechter is van oordeel dat uit dit alles volgt dat beoogd is de uitzondering van artikel 7:692, lid 3, BW ook van toepassing te laten zijn in een situatie als de onderhavige, waar de aansprakelijke persoon een WAM-verzekering heeft. Daarbij wijst de kantonrechter er op dat de door Interpolis ingestelde vordering op Univé als WAM-verzekeraar is gebaseerd op de stelling dat een bloedverwant in rechte lijn aansprakelijk is voor de geleden schade. Daarmee is deze gebaseerd op gestelde aansprakelijkheid van die bloedverwant (artikel 3 WAM). 16. Door Interpolis is weliswaar gesteld dat zij niet meer rechten uitoefent dan haar verzekeringnemer had, nu deze, als hij geen opstalverzekering zou hebben gehad, de volledige schade bij Univé als WAM-verzekeraar had kunnen claimen. Dat laatste is weliswaar juist. Echter, dat laat onverlet dat een verzekeraar op grond van artikel 7:962, lid 3, BW in geval van subrogatie beperkt wordt in haar verhaalsmogelijkheden. 17. Uit het voorgaande volgt dat de vordering van Interpolis wordt afgewezen. 18. Omdat Interpolis ongelijk krijgt zal zij de proceskosten van Univé moeten vergoeden. De kantonrechter: wijst de vordering van Interpolis af; veroordeelt Interpolis tot betaling van de proceskosten, tot deze uitspraak aan de zijde van Univé begroot op € 200,00 aan salaris gemachtigde. Dit vonnis is gewezen door de kantonrechter mr. A.M.A.M. Kager en in het openbaar uitgesproken op 12 juni 2012. typ/conc: 131ak coll: