ECLI:NL:RBBRE:2012:BX2074
RECHTBANK BREDA
team kanton Bergen op Zoom
zaaknummer : 715483 \ MB VERZ 12-40
CJIB-nummer: [nummer]
uitspraak: 31 mei 2012
Op de in het openbaar gehouden zitting van 31 mei 2012 is mr. W.E.M. Verjans, kantonrechter, bijgestaan door S.J.A. Roefs als griffier, overgegaan tot de mondelinge behandeling van het beroep dat is ingesteld tegen de beslissing van de officier van justitie met bovengenoemd CJIB-nummer. Het beroepschrift is ingediend door:
naam: : [betrokkene]
adres : [adres]
Betrokkene is, hoewel behoorlijk opgeroepen, niet ter zitting verschenen.
Namens de officier van justitie is verschenen A.M.E. Lohuis, werkzaam bij het CVOM te Utrecht.
Van het verhandelde ter zitting is door de griffier aantekening gehouden, welke aantekeningen worden geacht deel uit te maken van dit proces-verbaal.
Betrokkene heeft beroep ingesteld en daartoe aangevoerd hetgeen in het beroepschrift - dat zich bij de stukken van het geding bevindt - is vermeld.
De officier van justitie heeft meegedeeld de beslissing waarvan beroep is ingesteld, alsmede de verwerping van de bezwaren van betrokkene, te handhaven.
1. De beoordeling
De kantonrechter heeft op grond van de navolgende overwegingen een beslissing genomen, welke beslissing is uitgesproken ter openbare terechtzitting.
Het beroep is ontvankelijk omdat het tijdig is ingesteld en er zekerheid is gesteld voor de betaling van de sanctie.
Als door betrokkene erkend staat vast dat de verweten gedraging is verricht.
De door betrokkene aangevoerde omstandigheden, te weten dat het voertuig met het kenteken NV-JT-23, nadat het is afgekeurd voor de APK-keuring, niet meer op de openbare weg is geweest en is geschorst na ontvangst van de sanctie, dat betrokkene geen kennis had van de regels omtrent een afgekeurd voertuig en dat de beschikking is opgelegd zonder voorafgaande waarschuwing, geven de kantonrechter geen aanleiding tot matiging van de opgelegde sanctie.
Immers, artikel 72 van de Wegenverkeerswet 1994 (WVW) bepaalt dat voor een motorrijtuig of aanhangwagen waarvoor een kenteken is opgegeven een keuringsbewijs dient te zijn afgegeven. Het keuringsbewijs dient zijn geldigheid niet te hebben verloren. Ingevolge artikel 67 WVW kan de geldigheid van het kentekenbewijs van een voertuig geschorst worden. Als de kentekenhouder van een voertuig niet aan een van deze verplichtingen voldoet, loopt hij het risico dat er door middel van een registercontrole van de RWD een sanctie wordt opgelegd. Nu de vervaldatum van de keuring 5 maart 2011 was en de datum waarop de gedraging is geverbaliseerd 6 mei 2011, was het keuringsbewijs derhalve al geruime tijd verlopen. Betrokkene heeft ruim de tijd gehad om het voertuig APK te laten (her)keuren dan wel te laten schorsen. Zij heeft dit echter nagelaten, hetgeen voor haar rekening en risico komt. Dat betrokkene geen kennis had van de regels omtrent een afgekeurd voertuig en geen waarschuwing heeft gehad voordat de beschikking werd opgelegd, doet niet terzake. De enkele omstandigheid dat de RDW - op grond van artikel 2, aanhef en onder l, van de Regeling taken Dienst Wegverkeer - een herinnering van de keuringsplicht behoort te versturen aan de houder van het kentekenbewijs, maakt dat niet anders. Dat die verplichting bestaat, betekent niet dat de betrokkene is ontheven van zijn eigen verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat hij over een geldig keuringsbewijs voor het voertuig beschikt. De zorgplicht blijft onverminderd staan. Derhalve is terecht een sanctie opgelegd. (Gerechtshof Leeuwarden d.d. 13 januari 2012 WAHV 200.090.547)
Betrokkene geeft daarnaast aan dat het voertuig, nadat het is afgekeurd voor de APK-keuring, niet meer op de openbare weg is geweest. Het samenstel van de betrekkelijke wetsartikelen 72, 2e lid onder b WVW en artikel 67, 1e lid WVW maakt het mogelijk om middels registervergelijking op een effectieve wijze de keuringsplicht te handhaven. De effectiviteit van de handhaving zou ernstig worden ondermijnd wanneer bij elke geconstateerde overtreding zou moeten worden vastgesteld of het betreffende voertuig aan het verkeer heeft deelgenomen dan wel heeft kunnen deelnemen. Een en ander brengt mee dat het in strijd met artikel 72 WVW niet voldoen aan de keuringsplicht op zichzelf reeds het opleggen van een administratieve sanctie rechtvaardigt, ook in het geval het betreffende voertuig niet aan het verkeer heeft deelgenomen dan wel heeft kunnen deelnemen.
Tevens had het op de weg van de betrokkene gelegen om, alvorens er van uit te gaan dat de keuringsplicht niet zou gelden zolang met het voertuig niet aan het verkeer wordt deelgenomen, zich ter zake door de Dienst Wegverkeer te laten voorlichten. Dat de betrokkene dat heeft nagelaten en zonder meer heeft vertrouwd op de juistheid van haar veronderstelling dient voor haar eigen rekening en risico te komen. Dat de geldigheid van het kenteken inmiddels -kennelijk naar aanleiding van de opgelegde sanctie- wel is geschorst maakt dat niet anders. (Gerechtshof Leeuwarden d.d. 15 januari 2007 WAHV 06/01425)
Het voorgaande betekent dat het beroep ongegrond dient te worden verklaard.
2. De beslissing
De kantonrechter verklaart het beroep ongegrond.
Waarvan proces-verbaal,
de griffier, de kantonrechter,
Bent u het met de beslissing op uw beroep niet eens, dan kunt u binnen zes weken na de hieronder vermelde datum van toezending van deze beslissing hoger beroep instellen bij het gerechtshof te Leeuwarden, doch alleen indien:
a. de bij deze beslissing opgelegde administratieve sanctie meer dan € 70,00 bedraagt, of
b. het beroep niet-ontvankelijk is verklaard omdat de zekerheid niet (tijdig) is gesteld.
Het beroepschrift moet worden ingediend bij de rechtbank Breda, sector kanton, locatie Bergen op Zoom, (118 4600 AC Bergen op Zoom) en dient door degene die bij de sector kanton beroep heeft ingesteld of door zijn gemachtigde te zijn ondertekend.
U dient daarbij het zaaknummer te vermelden.
De procedure bij het gerechtshof verloopt geheel schriftelijk, tenzij in het beroepschrift uitdrukkelijk om een zitting wordt gevraagd waarop u uw standpunt mondeling wilt toelichten.
Datum toezending beslissing: