ECLI:NL:RBDHA:2022:8077
vonnis
RECHTBANK
DEN HAAG
Team Insolventies
rekestnummers: C/09/627533 / FT RK 22/260 en FT RK 22/261
vonnis van 30 juni 2022
in de zaak van
verzoekster],
wonende te [adres],
[postcode en woonplaats],
hierna: [verzoekster],
tegen
[verweerder], vertegenwoordigd door mr. D. Tap,
wonende op een voor de rechtbank onbekend adres,
hierna: [verweerder].
Waar deze zaak over gaat
[verzoekster] bevindt zich in een problematische schuldensituatie. Zij heeft een voorstel gedaan aan haar schuldeisers, waarbij een deel van de vordering(en) wordt voldaan en het resterende deel door de schuldeiser wordt kwijtgescholden. Omdat niet alle schuldeisers met dit voorstel hebben ingestemd, heeft [verzoekster] de rechtbank verzocht het aangeboden akkoord dwingend op te leggen. Dit verzoek wordt door de rechtbank toegewezen. De rechtbank legt hierna uit waarom zij zo beslist.
2.1. De verzoeken van [verzoekster] zijn behandeld op de zitting van 23 juni 2022. Op deze zitting verschenen:
- [verzoekster],
- [A], echtgenoot,
- [B], zwager,
- [C], schoonzus,
- [D en E], schuldhulpverleners van Plangroep,
- [F], financieel adviseur,
- mr. D. Tap, advocaat van [verweerder] .
2.2. [verweerder] is opgeroepen, maar niet op de zitting verschenen.
3 Standpunten van partijen
3.1. [verzoekster] stelt dat het onredelijk is dat [verweerder] het aanbod niet aanvaardt. Volgens haar heeft zij al het mogelijke gedaan om het aangeboden percentage aan haar schuldeiser aan te bieden en is een hoger aanbod niet mogelijk.
3.2. [verweerder] stemt niet in met de aangeboden schuldregeling om de volgende redenen.
- De verzoeken kunnen niet goed worden beoordeeld door een gebrek aan informatie.
- Het voorstel is niet goed gedocumenteerd. Zolang niet duidelijk is wat er met het geld is gebeurd dat vlak voor het faillissement naar privérekeningen is overgeboekt, kan het vermogen van [verzoekster] niet worden beoordeeld.
- Voorts is op geen enkele wijze duidelijk dat het aanbod het maximaal haalbare is waartoe [verzoekster] in staat is.
- De vordering is te kwader trouw ontstaan. De termijn is pas gaan lopen na het arrest van het gerechtshof Amsterdam van 12 januari 2021, in ieder geval ten aanzien van de proceskosten.
1.1. [verzoekster] heeft de afgelopen jaren een schuldenlast opgebouwd van
€ 1.038.627,87 aan één schuldeiser. Het is [verzoekster] niet gelukt om zelf een oplossing te vinden voor deze schuld. Met behulp van Plangroep heeft zij voor het laatst op 23 maart 2022 een schuldregeling aangeboden (saneringsakkoord). Dit voorstel houdt in dat aan de gewone schuldeiser een uitkering ineens van 2,08%, tegen kwijtschelding van het restant van zijn vorderingen wordt aangeboden.
1.2. [verweerder] is niet akkoord gegaan met dit voorstel. [verzoekster] heeft een schuld aan [verweerder] van € 1.038.627,87, dat is 100% van de totale schuldenlast.
1.3. Om tot een oplossing voor haar schulden te komen heeft [verzoekster] op 4 april 2022 bij de rechtbank twee verzoeken ingediend. In de eerste plaats wil zij dat de rechtbank [verweerder] dwingt mee te werken aan de schuldregeling (een dwangakkoord oplegt). Wanneer de rechtbank dit verzoek afwijst, wil zij worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (WSNP).
4.1. De rechtbank wijst het verzoek van [verzoekster] om een dwangakkoord op te leggen toe. Hieronder wordt dit oordeel toegelicht.
Ontvankelijkheid van het verzoek
4.2. De rechtbank ziet zich allereerst voor de vraag of gesteld of [verzoekster] ontvankelijk is in haar verzoek, nu schuldeiser met haar vordering 100% van de gehele schuldenlast van [verzoekster] vertegenwoordigt.
Volgens vaste rechtspraak (zie, laatstelijk, het arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 9 maart 2017, ECLI:NL:GHARL:2017:2007) is voor het van toepassing verklaren van de schuldsaneringsregeling het bestaan van pluraliteit van schuldeisers geen vereiste. De rechtbank is dan ook van oordeel dat ook een gedwongen schuldregeling kan worden opgelegd wanneer de schuldenaar slechts één crediteur heeft en deze enige crediteur weigert in te stemmen met de voorgestelde schuldregeling. Dat betekent dat [verzoekster] ontvankelijk is in haar verzoek.
Het beoordelingskader van een verzoek tot oplegging van een dwangakkoord
4.2. Een verzoek tot oplegging van een dwangakkoord kan worden toegewezen als aan twee voorwaarden is voldaan. Ten eerste moet de rechtbank vaststellen dat de schuldbemiddeling op de juiste wijze is uitgevoerd door een daartoe bevoegde instantie. Ten tweede moet de rechtbank aan de hand van een belangenafweging vaststellen dat het onredelijk is dat verweerder weigert in te stemmen met de aangeboden schuldregeling.
Bevoegde instantie
4.3. De rechtbank stelt vast dat de schuldbemiddeling is uitgevoerd door Plangroep. Dat betekent dat wordt voldaan aan de door wet gestelde voorwaarden, namelijk dat het voorstel is getoetst door een deskundige en onafhankelijke partij. Het voorstel is naar het oordeel van de rechtbank bovendien goed en controleerbaar gedocumenteerd.
4.4. [verweerder] stelt dat hij het verzoek niet goed kan beoordelen door een gebrek aan informatie. Zo wijst [verweerder] erop dat hij de bijlagen bij het dwangakkoord, waaronder het WSNP-verzoek niet heeft ontvangen. Op grond van artikel 286 Faillissementswet ligt het WSNP-verzoekschrift met bijbehorende stukken eerst na de uitspraak op dat verzoekschrift ter inzage. Om die reden is dit ook niet op voorhand aan [verweerder] toegestuurd. Voor zover [verweerder] betwijfelt of alle relevante correspondentie tussen hen beiden aan de rechter is overgelegd, staat het hem vrij om ter zitting te verschijnen en aldaar zijn verhaal te doen en stukken over te leggen, zoals mr. Tap in dit geval ook namens [verweerder], heeft gedaan. Het voorstel is naar het oordeel van de rechtbank goed en controleerbaar gedocumenteerd.
De rechtbank moet een belangenafweging maken
4.5. Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser vrijstaat om te verlangen dat zijn vordering volledig wordt betaald. Tegelijkertijd is het belangrijk dat mensen met problematische schulden zicht hebben op een schuldenvrije toekomst. De wetgever biedt daar verschillende regelingen voor, waarbij mensen met schulden zich drie jaar lang maximaal moeten inspannen om zo veel mogelijk af te lossen en daarna schuldenvrij verder kunnen. Schuldeisers moeten dan vaak wel afstand doen van een (groot) deel van hun vordering. Daarom kunnen schuldeisers alleen onder bijzondere omstandigheden gedwongen worden om in te stemmen met een aangeboden schuldregeling.
4.6. De rechtbank kan een zogenaamd ‘dwangakkoord’ opleggen wanneer de weigering van de schuldeiser in de gegeven omstandigheden onredelijk is. Om te kunnen beoordelen of dat het geval is, moet de rechtbank de belangen van alle betrokkenen afwegen: van de verzoekster zelf, van de weigerende schuldeiser(s) en van de schuldeisers die wél hebben ingestemd. Op basis van die belangenafweging is de rechtbank tot het oordeel gekomen dat een dwangakkoord hier op zijn plaats is.
De getekende schuldbekentenis
4.7. De vordering van [verweerder] betreft een oude schuld uit 2007. Deze schuld is ontstaan door ondertekening van een schuldbekentenis in een hectische periode vlak voor het faillissement van het bouwbedrijf waarvan [A], zijn ouders en zijn broer medeaandeelhouder waren. Hoewel [verzoekster] de rechtsgeldigheid van de schuldbekentenis heeft betwist, is door het gerechtshof Amsterdam op 12 januari 2021, na een jarenlange juridische strijd, geoordeeld dat sprake is van een rechtsgeldige vordering van [verweerder] . Deze vordering is echter niet eerst opeisbaar na het wijzen van het arrest, zoals de raadsman van [verweerder] stelt. In het dictum van het arrest is de contractuele rente toegewezen vanaf 20 juli 2007. Deze datum geldt dan ook als moment van opeisbaarheid. Dat [verweerder] ook van een eerdere opeisbaarheid is uitgegaan blijkt uit de omstandigheid dat hij de afgelopen jaren is overgegaan tot beslaglegging op het loon en verkoop van aan [verzoekster] toebehorende zaken.
Problematische schuldenlast
4.8. [verzoekster] kampt met een schuldenlast van ruim 1 miljoen euro, waaronder zij en haar gezin al vijftien jaar gebukt gaan. Gelet op de leeftijd en gezondheid van de [verzoekster] is deze schuldenlast niet te overzien en ontbreekt ieder perspectief op een schuldenvrije toekomst. Gelet op het inkomen van [verzoekster] kan de schuld niet binnen afzienbare tijd worden afbetaald, zodat sprake is van een problematisch schuldenlast.
[verzoekster] heeft het maximaal haalbare voorstel gedaan
4.9. [verweerder] stelt dat voor het faillissement van de vennootschap tonnen zijn overgemaakt aan (klein)kinderen en (schoon)ouders. Nu onduidelijk is waar het geld is gebleven, kan niet worden geoordeeld over de ingediende verzoeken.
Ter zitting heeft [F] (financieel adviseur) aangegeven dat [verweerder] verwijst naar overboekingen uit 2007, die door de curator zijn onderzocht. Ook de Fiod heeft deze overboekingen onderzocht. Dit onderzoek heeft uiteindelijk tot een vrijspraak geleid, zo heeft [verzoekster] op de zitting verklaard. [verzoekster] en haar familieleden hebben op de zitting aangegeven dat zij al vele jaren duidelijkheid hebben gegeven over de overboekingen, maar dat daar niet naar wordt geluisterd. De rechtbank begrijpt dat [verweerder] graag antwoord wil op de vraag waar het geld is gebleven. Doel en strekking van de onderhavige procedure kunnen daarin helaas niet voorzien of aan bijdragen.
4.10. De afgelopen jaren heeft [verweerder] waar mogelijk beslag gelegd op het vermogen van [verzoekster] en is tot verkoop overgegaan van aan [verzoekster] toebehorende zaken. Nu gesteld noch gebleken is dat sprake is van niet te gelde gemaakt actief, moet het er voor worden gehouden dat [verzoekster] niet langer over enig vermogen beschikt. Vanuit de schuldhulpverlening is in dit verband opgemerkt, dat [verzoekster] , mede vanwege het lopende loonbeslag, al geruime tijd van een minimuminkomen moet rondkomen.
4.11. Bij de beoordeling van het onderliggende verzoek staat de vraag centraal of het voorstel dat [verzoekster] aan haar schuldeisers heeft gedaan het maximaal haalbare is. Dit is naar het oordeel van de rechtbank het geval. Een beter voorstel is niet haalbaar. [verzoekster] is werkzaam voor 28 uur per week. Uit medisch onderzoek volgt dat zij vanwege diverse gezondheidsklachten maximaal inzetbaar is voor drie dagen per week. Gezien de aanwezige medische problematiek zal deze belastbaarheid in de toekomst niet toenemen.
De rechtbank:
- beveelt [verweerder] in te stemmen met de onder 1.1. bedoelde schuldregeling;
- wijst het verzoek tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling af.
Dit is de beslissing van mr. A.C.M. Höppener, rechter, in samenwerking met B.A.H. van der Ven LL.B., griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 30 juni 2022.
Wat kunt u doen als u het niet eens bent met deze uitspraak?
Tegen deze uitspraak kan degene die in het ongelijk is gesteld gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak hoger beroep instellen. Dat kan door een advocaat een verzoekschrift in te laten dienen bij de griffie van het gerechtshof in Den Haag.