ECLI:NL:RBMNE:2025:4727

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 25/2123

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 29 augustus 2025 in de zaak tussen

[eiser] , uit [plaats] , eiser

en

het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (het CBR), verweerder

(gemachtigde: drs. I. Metaal).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over een Educatieve Maatregel Gedrag en verkeer (EMG) die het CBR aan eiser heeft opgelegd vanwege een snelheidsovertreding van meer dan 60 km/u. Eiser is het niet eens met de EMG omdat hij – kort gezegd – vindt dat hij niet roekeloos of gevaarlijk reed. Daarnaast vindt hij de kosten voor de cursus disproportioneel en vindt hij dat hij dubbel wordt gestraft omdat hij ook al een strafrechtelijke boete voor de snelheidsovertreding heeft gekregen.

1.1. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de EMG terecht is opgelegd. Eiser krijgt geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Dat betekent dat eiser de EMG moest volgen en daarvoor dus ook moest betalen. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt.

2. Op 31 december 2024 reed eiser 147 km/u op een weg waar 80 km/u was toegestaan. Dit betwist eiser niet. Het CBR heeft daarom op 16 januari 2025 de EMG opgelegd (het primaire besluit). Op 11 februari 2025 heeft het CBR het bezwaar van eiser tegen de EMG ongegrond verklaard (het bestreden besluit). Dat betekent dat de EMG in stand blijft.

2.1. Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het CBR heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. De rechtbank heeft het beroep op 29 juli 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en de gemachtigde van het CBR.

Wordt eiser dubbel gestraft?

3. Eiser heeft op de zitting benadrukt dat hij vindt dat hij dubbel wordt gestraft omdat hij de EMG zelf moet betalen. Eiser heeft namelijk ook al een strafrechtelijke boete moeten betalen.

3.1. Het CBR reageerde op zitting dat deze bestuursrechtelijke maatregel los staat van de strafrechtelijke boete. Er is daarom geen sprake van een dubbele bestraffing.

3.2. De rechtbank oordeelt dat eiser niet dubbel wordt gestraft. Besluiten van het CBR staan namelijk los van een eventuele strafrechtelijke sanctie en zijn erop gericht de verkeersveiligheid te waarborgen, zo ook een EMG. Een strafrechtelijke sanctie is er juist vooral op gericht om iemand te straffen, bijvoorbeeld door middel van een geldboete. De kosten van de opgelegde EMG moeten door eiser worden voldaan voor deelname aan de EMG-cursus. Dat dient een ander doel dan de strafrechtelijke boete.

3.3. Deze beroepsgrond slaagt niet.

Is de EMG terecht opgelegd en is die proportioneel?

4. Eiser geeft toe dat hij te hard reed en dat hij zich daarvan bewust was. Toch vindt eiser de EMG onterecht. Hij heeft weliswaar te hard gereden, maar hij nam daarmee geen onaanvaardbare risico’s. Hij reed namelijk in de nacht op een vierbaansweg met een berm ertussen buiten de bebouwde kom. Er was geen ander verkeer op de weg en er waren geen kruisingen of stoplichten. Het was volgens eiser een overzichtelijke situatie en hij reed slechts kort te hard. Bovendien zegt het enkele feit dat hij te hard reed, niets over zijn rijvaardigheid. Eiser vindt ten slotte de kosten van de EMG, ter hoogte van € 930,-, disproportioneel ten opzichte van de overtreding. De EMG legt een grote extra financiële last op eiser.

4.1. Het CBR stelt dat, naar aanleiding van de melding van de politie over eisers rijgedrag, de EMG terecht aan eiser is opgelegd. Bij een snelheidsovertreding van meer dan 60 km/u wordt namelijk altijd overgegaan tot het opleggen van een EMG en de kosten van de EMG worden doorbelast aan degene aan wie de EMG wordt opgelegd.

4.2. De rechtbank stelt vast dat de politieambtenaar bij het CBR terecht melding heeft gemaakt dat hij vermoedt dat eiser niet langer beschikt over de rijvaardigheid voor het besturen van een motorrijtuig waarvoor zijn rijbewijs is afgegeven. Eiser heeft namelijk meer dan 50 km/u te hard gereden. Bij zo’n snelheidsovertreding ontstaat het vermoeden dat de nodige rijvaardigheid ontbreekt.

4.3. Het CBR legt na zo’n melding in ieder geval een EMG op bij een overschrijding van de maximumsnelheid met 60 km/u of meer. Dat doet zich hier voor. De rechtbank benadrukt dat daarvan niet zomaar kan worden afgeweken. De Wegenverkeerswet en de Regeling laten geen ruimte om de situatie, bijvoorbeeld het feit dat het nacht was, mee te wegen in dit oordeel. Dat eiser zo hard heeft gereden, is namelijk hoe dan ook in strijd met essentiële verkeersregels. De maximumsnelheid van 80 km/u dient eisers eigen veiligheid en die van zijn mede weggebruikers. De EMG is juist ook in dit geval van belang omdat buiten de bebouwde kom veel ongevallen met zwaar letsel voor komen die zijn gerelateerd aan te hard rijden. Daarbij is een EMG bedoeld om bestuurders gericht te wijzen op de gevaren van hun gedrag en ze in staat te stellen hun gedrag aan te passen.

4.4. Voor een afweging van de situatie en de belangen van eiser is dus geen ruimte. Dat is alleen anders als er sprake is van een zeer uitzonderlijk geval die maakt dat de regels in dit specifieke geval buiten toepassing moeten blijven, omdat de gevolgen van de regels onevenredig uitpakken. Daarvan is hier niet gebleken. Eiser heeft te hard gereden en het CBR besluit dan tot het opleggen van de EMG. Zijn situatie wijkt daarin niet af van andere personen die te hard hebben gereden. De kosten voor de EMG komen vervolgens voor rekening van eiser. Ook de financiële belangen van eiser kunnen hierin niet worden meegewogen. De al aan eiser opgelegde geldboete of de extra financiële last die de EMG met zich brengt, zijn geen uitzonderlijke omstandigheden die dusdanig onevenredig zijn dat deze tot afwijking van de regels zouden moeten leiden.

4.5. De rechtbank oordeelt daarom dat het CBR kon besluiten tot het opleggen van de EMG. Er is daarnaast geen sprake van bijzondere omstandigheden die maakten dat in dit specifieke geval de regels voor eiser onevenredig uitpakten.

4.6. De beroepsgrond slaagt niet.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A.J. Woutersen, rechter, in aanwezigheid van P. Molenaar, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 29 augustus 2025.

De griffier is verhinderd

deze uitspraak te ondertekenen

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 25 september 2024, ECLI:NL:RVS:2024:3832

2 Artikel 132a, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994 (Wvw).

3 Artikel 130, eerste lid, van de Wvw.

4 Artikel 2, eerste lid, in samenhang met Bijlage A, par. III, lid 4, onder h, van de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011 (de Regeling).

5 Artikel 131, eerste lid, onder a, van de Wvw jo. artikel 14, eerste lid, onder b, van de Regeling.

6 Regeling van de Minister van Infrastructuur en Waterstaat, van 26 januari 2023, nr. IENW/BSK-2023/13807, houdende wijziging van de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011 in verband met de toevoeging van twee nieuwe educatieve maatregelen en aanpassing van de instroomeisen voor de educatieve maatregel gedrag en verkeer en de Regeling rijonderricht motorrijtuigen 2009 in verband met het aanpassen van de certificaten scholing educatieve maatregelen.

7 Staatscourant 25 september 2008, nr. 186 / pag. 14, Toelichting op de Wijziging van de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid.

8 Uitspraak van de Afdeling van 28 mei 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2461.

5. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat oplegging van de EMG aan eiser terecht was en hij daarvoor ook moest betalen. Eiser krijgt het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.