ECLI:NL:RBROT:2016:8725

Rechtbank Rotterdam Team Bestuursrecht 2 zaaknummer: ROT 16/524 uitspraak van de meervoudige kamer van 17 november 2016 in de zaak tussen [eiser] gemachtigde: mr. A. Rhijnsburger, en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Rotterdam, verweerder, gemachtigde: mr. D. Çevik. Bij besluit van 25 juni 2015 (het primaire besluit) is eiser met onmiddellijke ingang de disciplinaire straf van onvoorwaardelijk ontslag opgelegd. Bij besluit van 15 januari 2016 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser tegen het primaire besluit ongegrond verklaard. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 22 september 2016. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. M.H.E. van Veeren, vergezeld door [a] (HR-adviseur) en [b] (leidinggevende van eiser). De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. I.M. Ludwig, voorzitter, mr. L.A.C. van Nifterick en mr. R.H.L. Dallinga, leden, in aanwezigheid van mr. E. Naaijen-van Kleunen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 17 november 2016. griffier voorzitter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep. 1.1. Eiser was sinds 13 augustus 2009 werkzaam bij verweerder. Vanaf 1 januari 2012 heeft hij de functie van teamleider operationeel beheer bekleed. In deze functie beschikte eiser over een dienstauto in verband met het verhelpen van storingen. 1.2. Naar aanleiding van een reorganisatie is eiser per 1 april 2014 geplaatst in de functie van contractbeheerder, een kantoorfunctie, bij de afdeling Parkeervoorzieningen van Stadsbeheer. Bij deze functie hoorde geen dienstauto maar eiser kon eventueel gebruik maken van de dienstpoolauto. Eiser bleef in verband met zijn expertise voor de duur van het project (tot 31 december 2014) voor vier uur per week betrokken bij het project kentekenparkeren. Als beheerder van dit project is per 1 mei 2014 [c] aangesteld. 1.3. Per 1 juni 2014 is de vacature hoofd stafbureau, eisers leidinggevende, vervuld door [b]. In de periode van 1 april 2014 tot 1 juni 2014 was de manager parkeervoorziening, [d], formeel eisers leidinggevende. [d] heeft in die periode zijn leidinggevende taken ten aanzien van eiser aan [e], projectleider stafbureau parkeervoorzieningen gedelegeerd. 1.4. Begin oktober 2014 werd door Roteb Lease gebeld met de dienst Parkeervoorzieningen met de mededeling dat de huurauto (een personenauto van het merk Ford, type Transit-Connect met kenteken [f]) die eiser onder zich had voor een APK ingeleverd diende te worden. Bij eisers leidinggevende [b] was niet bekend dat eiser een huurauto onder zich had. [b] heeft hierover navraag gedaan. Het vermoeden bestond dat eiser zonder toestemming van zijn leidinggevenden vanaf 13 mei 2014 de auto had gehuurd. [b] heeft hierover met eiser een aantal gesprekken gevoerd. Vervolgens is in opdracht van verweerder een nader onderzoek ingesteld. De resultaten van het onderzoek zijn neergelegd in een rapport van 22 januari 2015. 1.5. Bij brief van 17 februari 2015 heeft verweerder het voornemen geuit eiser de straf van onvoorwaardelijk ontslag op te leggen. Daarbij is eiser tevens geschorst. 1.6. Op 23 maart 2015 heeft eiser tijdens een hoorzitting zijn zienswijze kenbaar gemaakt. Vervolgens heeft besluitvorming plaatsgevonden zoals weergegeven onder procesverloop. 2. Verweerder heeft aan het primaire besluit ten grondslag gelegd dat eiser zich schuldig heeft gemaakt aan (zeer) ernstig plichtsverzuim vanwege de volgende gedragingen: dat eiser in mei 2014 op eigen houtje, zonder toestemming of overleg met zijn leidinggevende, een dienstauto bij Roteb Lease heeft gehuurd en deze dienstauto in de periode van 21 mei 2014 tot en met 21 oktober 2014 bijna dagelijks voor woon-werkverkeer heeft gebruikt, terwijl hij maandelijks een vergoeding voor woon-werkverkeer ontvangt; dat eiser de dienstauto veelvuldig voor privéritten buiten de gemeente Rotterdam heeft gebruikt, onder andere voor diverse ritjes naar en van Tilburg. 3. Bij het bestreden besluit heeft verweerder, onder verwijzing naar het advies van de bezwaarschriftencommissie van 26 november 2015, het primaire besluit gehandhaafd. 4. Eiser voert als beroepsgrond aan dat hij zich niet schuldig heeft gemaakt aan de gedragingen. 4.1. Op grond van artikel 78 van het Ambtenarenreglement kan de ambtenaar wegens plichtsverzuim disciplinair worden gestraft. Plichtsverzuim omvat zowel het overtreden van enig voorschrift als het doen of nalaten van hetgeen een goed ambtenaar in gelijke omstandigheden behoort na te laten of te doen. 4.2. Op grond van artikel 4, eerste lid, van de Regeling gebruik dienstmotorvoertuigen Stadstoezicht gebruiken betrokkenen de dienstmotorvoertuigen uitsluitend voor het uitvoeren van de aan hen door de dienst opgedragen taken. Op grond van het tweede lid zullen betrokkenen bij het gebruik van de dienstmotorvoertuigen de nodige zorgvuldigheid betrachten en de integriteit en goede naam van de dienst waarborgen. Op grond van het derde lid bepalen het hoofd van de dienst of degenen die door het hoofd van de dienst zijn aangewezen of leiding geven aan betrokkene of betrokkene een dienstreis mag maken in een dienstmotorvoertuig van Stadstoezicht. Op grond van het vierde lid bepalen het hoofd van de dienst of degenen die door het hoofd van de dienst zijn aangewezen of leiding geven aan betrokkene of betrokkene als bestuurder van een dienstmotorvoertuig van Stadstoezicht mag functioneren. Op grond van het vijfde lid is privégebruik van dienstmotorvoertuigen door betrokkene niet toegestaan. Op grond van het zesde lid is woon-werkverkeer met dienstmotorvoertuigen door betrokkene alleen toegestaan indien: met betrokkene een schriftelijke overeenkomst is gesloten voor het gebruik van dienstmotorvoertuigen voor woon-werk verkeer; in het kader van ingeroosterde wacht-, waak- of oproepdiensten betrokkene van dienstwege de beschikking krijgt over een dienstmotorvoertuig. 4.3. Volgens vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep, zie bijvoorbeeld de uitspraak van 1 juli 2010, ECLI:NL:CRVB:2010:BN2349, gelden in het ambtenarenrecht niet de strikte bewijsregels die in het strafrecht van toepassing zijn. De vraag die beantwoord moet worden is of op basis van deugdelijk vastgestelde gegevens de overtuiging is verkregen dat de ambtenaar zich heeft schuldig gemaakt aan de hem verweten gedragingen. 4.4. Verweerder heeft zich op het standpunt kunnen stellen dat eiser geen toestemming had voor het huren van de auto. Het tegendeel blijkt niet uit de e-mail van 8 mei 2014 waarin de aanvraag is gedaan een busje te huren en die eiser “cc” aan [g] heeft gestuurd. Zij was op dat moment niet meer eisers leidinggevende. Eiser had geen schriftelijke toestemming van zijn toenmalige leidinggevende [e] of de manager parkeervoorzieningen [d]. Dat eiser mondeling toestemming van [e] heeft gekregen heeft eiser niet aannemelijk gemaakt. Bovendien is het vreemd dat niet [e] maar [g] in de cc van de aanvraagmail is opgenomen. Dat [e] heeft verklaard nooit toestemming te hebben verleend uit rancune vanwege een eerdere melding die eiser heeft gedaan over schending integriteit door [e], heeft eiser niet aannemelijk kunnen maken. Dat eiser volgens zijn verklaring de sleutel van de huurauto regelmatig in de sleutelkast voor andere collega’s hing en daarmee volgens hem in alle openheid handelde, was blijkens de door [g] tijdens het onderzoek op 9 december 2014 afgelegde verklaring wel bij haar bekend maar in ieder geval niet bij de leidinggevende van eiser. 4.5. Uit het rapport van 22 januari 2015 en gebaseerd op gegevens afkomstig uit het Voertuig Communicatie Systeem, blijkt dat eiser in de periode tussen 21 mei en 21 oktober 2014 de auto 181 keer heeft gebruikt voor woon-werkverkeer en privé-verkeer zowel op werkdagen als in het weekend en zowel binnen als buiten de gemeente Rotterdam. Eiser heeft over het privégebruik in de gesprekken wisselend en opzettelijk onjuist verklaard. Op 22 oktober 2014 heeft hij verklaard de huurauto nooit privé te hebben gebruikt, op 4 november 2014 heeft hij gezegd de auto hooguit een of twee keer mee naar huis te hebben genomen en pas op 11 november 2014 – na confrontatie met de opgevraagde ritgegevens van de auto – heeft eiser toegegeven dat hij de auto voor privédoeleinden heeft gebruikt. Dat eiser de auto privé enkel in een noodsituatie gebruikte is niet aannemelijk gelet op voornoemde gegevens. Evenmin heeft eiser aannemelijk gemaakt dat hij de brandstof regelmatig zelf (vrijwel altijd contant) betaalde, gelet op het aantal gereden kilometers (8844) en de gegevens van de tankpas (€ 742,06 diesel) over de in geding zijnde periode.