ECLI:NL:RVS:2002:AD8976

Raad van State 200103901/2. Datum uitspraak: 10 januari 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak na vereenvoudigde behandeling (artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van: A, wonend te B, appellant, tegen de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te Almelo van 27 juni 2001 in het geding tussen: appellant, en burgemeester en wethouders van Enschede. Bij besluit van 4 april 2000 hebben burgemeester en wethouders geweigerd aan X en Y bouwvergunning te verlenen voor het plaatsen van een tijdelijke woonunit aan de […...]weg 225 te B. Bij besluit van 19 december 2000 hebben burgemeester en wethouders het het hiertegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 27 juni 2001, verzonden op die dag, heeft de arrondissementsrechtbank te Almelo (hierna: de rechtbank) het daartegen ingestelde beroep gegrond en het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. [redactie: url('AB2668',http://www.rechtspraak.nl/uitspraak/show_detail.asp?ui_id=26420)] Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 6 augustus 2001, bij de Raad van State ingekomen op 7 augustus 2001, hoger beroep ingesteld. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. P. van Dijk, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P. Lodder, ambtenaar van Staat. w.g. Van Dijk w.g. Lodder Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 10 januari 2002 17-412. Verzonden: Voor eensluidend afschrift, de Secretaris van de Raad van State, voor deze, 2.1. Bij een besluit om een bouwvergunning te weigeren is slechts het belang van de aanvrager rechtstreeks betrokken. Nu appellant de bouwvergunning niet heeft aangevraagd, kan hij derhalve niet worden aangemerkt als belanghebbende als bedoeld in artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Het betoog van appellant leidt niet tot een ander oordeel. De rechtbank heeft derhalve terecht geoordeeld dat appellant niet als belanghebbende kan worden aangemerkt. 2.2. Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.