ECLI:NL:CRVB:2011:BU9973

10/4513 Wajong

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

U I T S P R A A K

op het hoger beroep van:

[Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),

tegen de uitspraak van de rechtbank Groningen van 20 juli 2010, 10/328 (hierna: aangevallen uitspraak),

in het geding tussen:

appellante

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).

Datum uitspraak: 28 december 2011

I. PROCESVERLOOP

Appellante heeft hoger beroep ingesteld.

Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 16 november 2011.

Appellante is verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. D. de Jong.

II. OVERWEGINGEN

1. Appellante, geboren [in] 1966, was laatstelijk tot 1 oktober 2008 werkzaam als verkoopmedewerker voor 19 uur per week. Op 30 september 2009 heeft appellante vanuit de situatie dat zij een werkloosheidsuitkering ontving, een uitkering ingevolge de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) aangevraagd in verband met sedert haar vroege jeugd ervaren gewrichtsklachten en - vanaf de geboorte - bestaande afwijkingen in de ruggen- en lendenwervel. In dat verband is zij op 4 november 2009 door de verzekeringsarts van het Uwv onderzocht. Deze heeft beperkingen vastgesteld ten aanzien van statische houdingen en deze neergelegd in de Functionele Mogelijkheden Lijst (FML) van

23 november 2009.

Op basis daarvan heeft de arbeidsdeskundige in zijn rapportage van 31 december 2009 vastgesteld dat appellante geschikt was voor de met gebruikmaking van het Claim Beoordelings-en borgingssysteem (CBBS) geselecteerde functies en hiermee het verlies aan verdiencapaciteit berekend op minder dan 25%. In overeenstemming hiermee heeft het Uwv bij besluit van 8 januari 2010 geweigerd appellante in aanmerking te brengen voor een Wajong-uitkering.

2. Bij het besluit van 23 maart 2010 (bestreden besluit) heeft het Uwv het tegen het besluit van 8 januari 2010 gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

3. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep ongegrond verklaard. De rechtbank was daarbij van oordeel dat op grond van de beschikbare medische gegevens onvoldoende redenen aanwezig zijn om te oordelen dat de (bezwaar)verzekeringsarts de medische beperkingen voor appellant niet juist heeft vastgesteld. De rechtbank was voorts van oordeel dat het bestreden besluit gezien de functieomschrijvingen en de toelichting van de bezwaararbeidsdeskundige kan worden gebaseerd op de geselecteerde functies.

4. In hoger beroep heeft appellante zich - samengevat weergegeven - op het standpunt gesteld dat zij als jongehandicapte aangemerkt moet worden. Er is bij haar fibromyalgie vastgesteld, hetgeen een chronische aandoening is die meer omvat dan alleen gewrichtsklachten. Verder brengen de afwijkingen bij de geboorte ook beperkingen met zich mee.

5.1. De Raad overweegt als volgt.

5.2. Naar vaste rechtspraak van de Raad (zie onder meer de uitspraak van 6 maart 2007, LJN BA0905) dient een aanvraag om uitkering in beginsel te worden beoordeeld naar de regelgeving zoals die van kracht was op de datum of gedurende het tijdvak, waarop de aanspraak betrekking heeft. Gelet op de aanvraag van appellant om toekenning van een Wajong-uitkering vanwege [in] 1983, de dag dat appellant 17 jaar werd, bestaande arbeidsongeschiktheid, moet deze aanvraag - inhoudelijk gezien - beoordeeld worden aan de hand van de bepalingen van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW), zoals die luidden op de datum in geding.

5.3. De Raad stelt vast dat het Uwv de besluitvorming heeft gebaseerd op de bepalingen uit de Wajong. Deze wet is echter pas met ingang van 1 januari 1998 in werking getreden. Het Uwv had de besluitvorming dan ook moeten baseren op de - met ingang van 1 januari 1998 ingetrokken - AAW. Aangezien het - voor zover hier van belang - inhoudelijk in beide wetten om nagenoeg gelijkluidende bepalingen gaat, leest de Raad het bestreden besluit als een weigering een uitkering met toepassing van de AAW toe te kennen.

5.4. Ingevolge artikel 6, eerste lid, aanhef en onder b van de AAW, zoals deze bepaling destijds luidde, heeft recht op toekenning van arbeidsongeschiktheidsuitkering de verzekerde, die op de dag, waarop hij 17 jaar wordt, arbeidsongeschikt is, zodra hij onafgebroken 52 weken arbeidsongeschikt is geweest, indien hij na afloop van deze periode nog arbeidsongeschikt is.

5.5. De Raad overweegt dat het Uwv de medische situatie heeft beoordeeld per 1983 en 1984. De Raad ziet in hetgeen appellante heeft aangevoerd geen reden anders te oordelen dan de rechtbank heeft gedaan. De Raad acht in dit verband van belang dat de bezwaarverzekeringsarts appellante heeft gezien en onderzocht tijdens het spreekuur op

15 februari 2010, dossierstudie heeft verricht en rekening heeft gehouden met informatie uit de behandelende sector, waaronder informatie van de revalidatiearts uit 1995 en 1996. De bezwaarverzekeringsarts heeft op basis hiervan de door de verzekeringsarts vastgestelde FML van 23 november 2009 bevestigd en van toepassing geacht per 1983/1984. De Raad ziet gelet op de medische gegevens in het dossier geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de voor appellante geldende functionele mogelijkheden per 1983/1984. De Raad tekent daarbij aan dat appellante in hoger beroep geen nieuwe gegevens in het geding heeft gebracht die een ander licht werpen op haar toenmalige gezondheidstoestand. Het enkele feit dat recent de diagnose is vastgesteld op fibromyalgie maakt dit niet anders. De Raad wijst er daarbij op dat een (bepaalde) diagnose niet beslissend is en met deze diagnose in de rapportages van de (bezwaar)verzekeringsartsen rekening is gehouden. De in hoger beroep door appellante overgelegde stukken met betrekking tot de toekenning van een vervoersvoorziening op grond van de WMO met ingang van 1 mei 2011 zijn als zodanig niet relevant voor de onderhavige beoordeling omdat het daarbij gaat om een beoordeling aan de hand van geheel andere criteria.

5.6. De berekening van de mate van arbeidsongeschiktheid is in bezwaar uiteindelijk gebaseerd op de functies productiemedewerker industrie (sbc-code 111180), wikkelaar/samensteller elektronische apparatuur (sbc-code 267050) en magazijn/expeditiemedewerker (sbc-code 111220). De Raad heeft in dit verband vastgesteld dat de (bezwaar)arbeidsdeskundige in de rapportage van 19 maart 2010 alle bij de functies voorkomende signaleringen heeft toegelicht. De Raad is er, gelet op deze toelichting, voldoende van overtuigd dat appellante voor deze functies geschikt te achten is. De Raad heeft daarbij geen aanleiding te twijfelen aan het standpunt van de bezwaararbeidsdeskundige dat deze functies ook op de arbeidsmarkt voorkwamen toen appellante de leeftijd van zeventien en achttien jaar had. Met deze functies kan appellante tenminste 75% van het minimum(jeugd)loon verdienen. Gelet hierop heeft het Uwv bij het bestreden besluit terecht geweigerd appellante in aanmerking te brengen voor een Wajong-uitkering.

6. Gelet op hetgeen hiervoor onder 5.1 tot en met 5.6 is overwogen dient de aangevallen uitspraak te worden bevestigd.

7. De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.

III. BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep,

Recht doende:

Bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door J. Riphagen, in tegenwoordigheid van G.J. van Gendt als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 28 december 2011.

(get.) J. Riphagen.

(get.) G.J. van Gendt.

EK