ECLI:NL:RBHAA:2011:BV1122

RECHTBANK HAARLEM

Sector bestuursrecht

zaaknummer: AWB 10 - 5302

uitspraak van de meervoudige kamer van 27 december 2011

in de zaak van:

[naam eiser] en [naam eiseres],

wonende te [woonplaats],

eiser / eiseres, hierna te noemen eisers,

gemachtigde: mr. S. Essakkili,

tegen:

het college van burgemeester en wethouders van Edam-Volendam,

verweerder.

1. Procesverloop

1.1 Bij besluit van 22 april 2010 (het primaire besluit) heeft verweerder geweigerd aan eisers subsidie toe te kennen op grond van de Verordening stimuleringsfonds behoud uiterlijk aanzien historische gebouwen (het Sliekerfonds).

Bij besluit van 1 september 2010 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eisers ongegrond verklaard. Daarbij heeft verweerder verwezen naar het advies van de adviescommissie voor bezwaar- en beroepschriften.

Eisers hebben tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Eisers hebben nadere stukken ingediend.

Het beroep is behandeld ter zitting van 1 december 2011. Eiseres is in persoon verschenen bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door E.H.M. Oostendorp en T. Silven, beiden werkzaam bij de gemeente Edam-Volendam.

2. Overwegingen

2.1 Eisers bewonen het beeldbepalend pand [adres]. Op 10 maart 2010 hebben eisers een aanvraag gedaan om subsidie uit het Sliekerfonds, voor werkzaamheden aan het pand. De werkzaamheden zien op het vervangen van de houten topgevel aan de achterzijde en zijwang van de dakkapel. Het houtwerk van de topgevel is aan de binnenzijde aangetast door vocht waardoor er schimmels ontstaan. Om dit probleem op te lossen moet de gevel worden ontmanteld en de constructie op goede wijze worden hersteld met dampremmende folies (binnenzijde) en waterkerende dampdoorlatende folies (buitenzijde). Het houtwerk aan de buitenzijde dient vervangen te worden door red cedar-delen. De kosten daarvan bedragen € 5535,-.

2.2 Ingevolge artikel 2 van de Verordening stimuleringsfonds behoud uiterlijk aanzien historische gebouwen (hierna: de verordening) wordt onder het behoud van uiterlijk aanzien van historische gebouwen verstaan: de stelselmatige inspanning gericht op het behoud en herstel van het uiterlijk aanzien van gebouwen als bedoeld in artikel 1, zowel op zich als in verband met de bestaande omgeving.

Ingevolge artikel 3 wordt onder behoud en herstel van het uiterlijk aanzien verstaan: de technische werkzaamheden aan voorgevels, achtergevels en daken van een beeldbepalend pand dan wel groot monument, die het normale onderhoud te boven gaan en die beschouwd kunnen worden als extra werkzaamheden die gericht zijn op het uiterlijk aanzien als bedoeld in artikel 2.

In het Digitaal loket van de gemeente Edam-Volendam is een productencatalogus opgenomen. In deze productencatalogus wordt uitleg gegeven over de verordening, het Sliekerfonds. Hierin is opgenomen dat onderhoudswerkzaamheden niet als subsidiabel worden aangemerkt. Hierbij moet worden gedacht aan het sober en doelmatig uitvoeren van periodieke werkzaamheden, die erop gericht zijn de bouwkundige staat van een historisch gebouw in stand te houden of toekomstig groot onderhoud of restauratie te voorkomen of uit te stellen.

2.3 Verweerder heeft het verzoek van eisers ter advisering voorgelegd aan de gemeentelijke monumenten- en welstandscommissie (hierna: de monumentencommissie). Op 29 maart 2010 heeft de monumentencommissie verweerder geadviseerd eisers geen subsidie in het kader van het Sliekerfonds toe te kennen. De monumentencommissie stelt zich op het standpunt dat hoewel het om een beeldbepalend pand gaat, de achterkant niet of nauwelijks zichtbaar is vanaf de openbare ruimte. Omdat de werkzaamheden kunnen worden uitgevoerd zonder bouwvergunnning, is sprake van onderhoud. Volgens artikel 3 van de verordening is het Sliekerfonds bedoeld voor werkzaamheden die het normale onderhoud te boven gaan. Op basis hiervan heeft de monumentencommissie geadviseerd vast te houden aan bovengenoemde verordening en geen subsidie toe te kennen.

2.4 Verweerder heeft het advies van de monumentencommissie ten grondslag gelegd aan het primaire besluit. Verweerder heeft in het bestreden besluit het primaire besluit gehandhaafd. Verweerder stelt dat niet kan worden gesproken van werkzaamheden die kunnen worden beschouwd als extra werkzaamheden gericht op het uiterlijk aanzien als bedoeld in artikel 2 van de verordening. De werkzaamheden bestaan slechts uit het vervangen van aangetaste delen, zonder dat er een wijziging optreedt in het uiterlijk aanzien. Van extra kosten gemaakt met het oog op het uiterlijk aanzien van het pand is geen sprake. Eisers kunnen geen beroep doen op het gelijkheidsbeginsel omdat er bij het vervangen van de dakpannen in 2007 wel sprake was van extra kosten.

2.5 Eisers kunnen zich hier niet mee verenigen en hebben daartoe aangevoerd dat het besluit onvoldoende zorgvuldig is voorbereid en onvoldoende zorgvuldig is gemotiveerd. Eisers hebben aangevoerd dat de werkzaamheden niet alleen normaal onderhoud omvatten maar ook extra werkzaamheden omdat de grenen delen van de topgevel normaliter niet vervangen hoeven te worden. Nu de gehele achtergevel verwijderd en vervangen dient te worden geeft verweerder een onjuiste uitleg aan de term onderhoud, aldus eisers.

2.6 Vast staat dat het pand [adres] voorkomt op een door het gemeentebestuur vastgestelde lijst met beeldbepalende panden binnen het beschermd stadsgezicht Edam en niet is opgenomen in het monumentenregister als bedoeld in artikel 6 van de Monumentenwet.

2.7 De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich op het standpunt heeft kunnen stellen dat het vervangen van de grenen delen van de houten topgevel aan de achterzijde en de zijwang van de dakkapel door ander hout onder normaal onderhoud valt als bedoeld in de verordening. De rechtbank volgt verweerder in zijn stelling dat niet gesproken kan worden van werkzaamheden die kunnen worden beschouwd als extra werkzaamheden gericht op het uiterlijk aanzien als bedoeld in artikel 2 van de verordening omdat de werkzaamheden slechts bestaan uit het vervangen van aangetaste delen, zonder dat een wijziging optreedt in het uiterlijk aanzien. Omdat de werkzaamheden het normale onderhoud niet te boven gaan, heeft verweerder op goede gronden gesteld dat de werkzaamheden op grond van artikel 3 van de verordening niet in aanmerking komen voor subsidie. De beroepsgrond faalt.

2.8 Eisers beroep op het gelijkheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel omdat aan hen in 2007 wel subsidie is toegekend, faalt eveneens. De aanvraag om subsidie in 2007 betrof het vervangen van de dakpannen. Omdat eisers moderne goedkope pannen van het type ‘Pottelberg’ wilden laten leggen werd de aanvraag in eerste instantie afgewezen omdat sprake is van een beeldbepalend pand. Nadat later een nieuwe aanvraag was gedaan voor het vervangen van de pannen door het oorspronkelijke type oude holle pannen, die duurder zijn dan een moderne pan, is om die reden subsidie toegekend voor die extra kosten. Hoewel in dit geval de grenen delen van het dak worden vervangen door een andere houtsoort (red cedar) is geen sprake van extra kosten die gemaakt moeten worden om het uiterlijk aanzien van het pand te behouden. Eisers kunnen er immers ook voor kiezen de grenen delen door grenen delen te vervangen, zonder dat dit invloed heeft op het uiterlijk aanzien van het pand. In die zin is er geen sprake van een vergelijkbare situatie en is geen sprake van schending van het gelijkheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel.

2.9 Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing

De rechtbank:

verklaart het beroep ongegrond;

Deze uitspraak is gedaan door mr J.M. Janse van Mantgem, voorzitter van de meervoudige kamer, en mr. G. Guinau en mr. drs. L. Beijen, leden, in tegenwoordigheid van M.J.E. de Jong, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 27 december 2011.

afschrift verzonden op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat hoger beroep open bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, Postbus 20019, 2500 EA Den Haag. Het hoger beroep dient te worden ingesteld door het indienen van een beroepschrift binnen zes weken onmiddellijk liggend na de dag van verzending van de uitspraak door de griffier.