Artikel 5

1. Voorzover nodig in afwijking van artikel 9, eerste lid, tweede zin, van de wet, worden, indien een werknemer gelijktijdig aanspraak heeft op een of meer uitkeringen op grond van de WW en een uitkering op grond van de WAO, de daglonen die aan die uitkeringen ten grondslag liggen, zo het gezamenlijk bedrag van die daglonen het maximumdagloon als bedoeld in het eerste lid van artikel 9 van de wet overschrijdt, zodanig evenredig verminderd, dat het gezamenlijk bedrag van die uitkeringen 70% van 100/108 van het maximumdagloon niet meer overschrijdt.
2. Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder uitkering op grond van de WW verstaan de uitkeringen, bedoeld in de artikelen 47, 51 en 52i van de WW, zo nodig verminderd met de in artikel 33, derde lid, van de WW bedoelde vakantiebijslag.
3. Voor het vaststellen van het gezamenlijk bedrag van de daglonen, bedoeld in het eerste lid, wordt als dagloon dat aan de uitkering op grond van de WAO ten grondslag ligt, aangemerkt 108/70 maal de uitkering op grond van de WAO.
4. Indien het percentage van de vakantiebijslag, bedoeld in artikel 15, eerste lid, van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag, wordt gewijzigd, wordt de noemer van de in het eerste lid en de teller van de in het derde lid vermelde breuk dienovereenkomstig gewijzigd.